Η Νέα Κινηματογραφική Λέσχη Ηρακλείου προβάλλει σήμερα 15/2/2016 σε 2 προβολές (20.30 και 22.30) στον κινηματογράφο Αστόρια την ταινία «Μακριά από τους ανθρώπους».
Το 1954, σε ένα απομονωμένο χωριό της Αλγερίας, ένας Γάλλος δάσκαλος αναλαμβάνει να συνοδεύσει έναν ντόπιο που κατηγορείται για φόνο, ως την κοντινή πόλη για να δικαστεί. Λιτή αλλά κινηματογραφικά ουσιαστική μεταφορά ενός διηγήματος του Αλμπέρ Καμί, η οποία ενσωματώνει στοιχεία γουέστερν σε ένα ρεαλιστικό δράμα με πολιτικές και υπαρξιακές προεκτάσεις.
Η Νέα Κινηματογραφική Λέσχη Ηρακλείου προβάλλει σήμερα 8/2/2016 σε 2 προβολές (20.30 και 22.30) στον κινηματογράφο Αστόρια την ταινία «Μανταρίνια».
Ο Εσθονός Ίβο αρνείται να εγκαταλείψει το σπίτι του που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το πεδίο μάχης κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ Γεωργίας και Αμπχαζίας. Μια μάχη μπροστά από το σπίτι του αφήνει πίσω της έναν επιζώντα από κάθε πλευρά. Ο Ίβο περιθάλπει και τους δυο τραυματίες, με τις συγκρούσεις ανάμεσά τους να εντείνονται ημέρα με την ημέρα. Το υποψήφιο για ξενόγλωσσο Όσκαρ φιλμ αφηγείται με κινηματογραφική οικονομία μια ιστορία που σκιαγραφεί τον παραλογισμό του πολέμου και θέτει βαθιά ερωτήματα για την πατρίδα, το δίκαιο, την πίστη και την απώλεια.
H Κινηματογραφική ομάδα Αρχανών ξεκίνησε τις
προβολές της την περασμένη Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου, και οι προβολές θα πραγματοποιούνται κάθε
Παρασκευή στις 21.30, στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΚΑΠΗ Αρχανών. Οι προβολές
είναι δωρεάν, ενώ θα υπάρχει σημείο συγκέντρωσης τροφίμων, ρούχων, και άλλων
ειδών για οικογένειες του δήμου Αρχανών που έχουν ανάγκη.
Σήμερα 9 Νοεμβρίου προβάλλει την ταινία «M*A*S*H».
M*A*S*H (ΗΠΑ, 1970)
116’- Πολεμική/Κωμωδία
Σκηνοθεσία: Robert Altman
Πρωταγωνιστούν: Donald Sutherland, Elliott Gould, Tom Skerritt
Στη διάρκεια του πολέμου της Κορέας, οι γιατροί και το προσωπικό ενός στρατιωτικού νοσοκομείου προσπαθούν να ανταπεξέλθουν στη δύσκολη καθημερινότητα με όπλο τους το χιούμορ.
Υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς των οποίων η
πλειονότητα του έργου τους καταλήγει συχνά σε αποτυχία όποτε κάποιος διαλέγει
να το αποδώσει κινηματογραφικά. Χωρίς κάποια προσπάθεια σύγκρισης ή εξίσωσης
τέτοιοι συγγραφείς τυγχάνει να είναι ο StephenKingή ο WilliamShakespeare, έργα των οποίων πολλές φορές κατάντησαν μετριότητες ή
οικονομικές και καλλιτεχνικές βουτιές. Με εξαίρεση τους δύο Hamletτων Κένεθ Μπράνα και Φράνκο Τζεφιρέλι,
χρόνια είχαμε να δούμε έργο του μεγάλου θεατρικού συγγραφέα δοσμένο με έναν τρόπο
που έχει θέση στο σήμερα νοηματικά και κινηματογραφικά.
Στη πρόσφατη μεταφορά του λιγότερου
γνωστού αυτού έργου του Σαίξπηρ από τον σημαντικό RalphFiennes, έχουμε δύο
ευτυχείς συγκυρίες: Μια σκηνοθετική
ματιά και σκηνογραφία που βάζει το κείμενο στο σήμερα, σύγχρονο με τρόπο που η
θεατρικότητα των διαλόγων δεν καταλήγει γραφική ή ξένη προς τον θεατή της
σκοτεινής αίθουσας και δεύτερον ένα καστ που έχει κινηματογραφική εμπειρία αλλά
θεατρική παιδεία. Από αυτά τα δύο έχουμε Νικητή στην περίπτωση του Κοριολάνου!
Τα έργα και οι
ημέρες ενός σημαντικού πολέμαρχου της Ρώμης που απεχθάνεται το Λαό και την
Δημοκρατία αλλά δίνει το αίμα του για τη Πόλη του μόνο και μόνο για να
εξοριστεί από την αντίπαλη εξουσία και να θεωρηθεί προδότης έρχονται από τον
σκηνοθέτη σε ένα σύγχρονο σκηνικό όπου η Ρώμη θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε
χώρα, ο Λαός θα μπορούσε να είναι η κάθε μπερδεμένη και ανώριμη σημερινή μάζα
και οι πολιτικές αντιπαλότητες το ίδιο ανάξιες να στραφούν προς αυτή την μάζα.
Ο Κοριολάνος θα μισήσει την πόλη του, τους θεσμούς και θα συμμαχήσει με τον
αντίπαλο, μια ομάδα παραστρατιωτικών με σκοπό να καταστρέψει ολοσχερώς την Πόλη
για την οποία πολέμησε και από την οποία εκδιώχθηκε.
Η ταινία(που
συνάντησε όσο λίγες μεταφορές, διθυραμβικές κριτικές και πολλές υποψηφιότητες
σε Παγκόσμια βραβεία) πέραν από την απόδοση της πολιτικής αστάθειας που φέρνει
ο πόλεμος έχει να κάνει με κάτι πιο σκοτεινό και σημαντικό. Έχει να κάνει με
την καρδιά του Εξουσιαστή και την εξάρτηση του από τον όχλο και από την έννοια
της Πόλης, της χώρας ως το Σύμβολο του ελέγχου για εκείνον, αυτό που η ιστορική
Ρώμη κατέληξε να γίνει, μια αποπροσωποποιημένη αυτοκρατορία αλλά γεμάτη μύθους
και δόξα(σας θυμίζει κάτι;). Ο Κοριολάνος θα εξοριστεί και θα συμμαχήσει με ένα
στρατιωτικό καθεστώς με σκοπό να εκδικηθεί τον όχλο που δεν τον δέχτηκε.
Το κείμενο του Σαίξπηρ και η ρεαλιστική
απόδοση του Fiennes αφορούν την
προσπάθεια της εξουσίας να τρυπώσει πάλι σε κάθε πολίτευμα, σε κάθε λαό που
άγεται και φέρεται εν μέσω κρίσης. Σε
μια «δημοκρατία» που έχει τρωτά σημεία την διασπασμένη και ημιμαθή
συλλογικότητα και πάντα αφήνει θύλακες να εισχωρήσει η Απολυταρχία μέσω της
βίας. Ο κεντρικός ήρωας του Σαίξπηρ είναι ένας καιροσκόπος που αποζητά κάθε
φορά αυτούς τους θύλακες, και το κακό,
η διαφθορά είναι αυτή η χώρα, η μάζα που πάντα είναι στόχος λίγων που ορέγονται
τον έλεγχο κάτω από την επικάλυψη ενός γενικού
καλού για τον τόπο(θυμίζει πολλά τελικά!).
Εξαιρετικές ερμηνείες, πολύ καλή
σκηνοθεσία και μια μηδενιστική αντίληψη που αγγίζει εξουσιαστές και
εξουσιαζόμενους.