Η 15χρονη Αντέλ ονειρεύεται να βρει την αγάπη στη ζωή της. Όταν γνωρίζει τον Τομάς, έναν όμορφο και φιλικό άγνωστο που την ερωτεύεται στιγμιαία, τα όνειρα της δείχνουν να βγαίνουν αληθινά. Πριν καλά-καλά φουντώσει, όμως, το ρομάντζο, η Αντέλ αρχίζει να έχει ερωτικές φαντασιώσεις με μια κοπέλα με μπλε μαλλιά που είδε τον δρόμο. Δεν μπορεί πλέον να το αρνείται: της αρέσουν οι γυναίκες. Όταν το κορίτσι με τα μπλε μαλλιά έρχεται και κανονικά στη ζωή της, μια φλογερή σχέση ξεκινάει.
Ο Virgil Oldman (Geoffrey Rush) είναι ένας εξαιρετικός εκτιμητής, δημοπράτης και συλλέκτης έργων τέχνης. Εκκεντρικός, σνομπ και ανορθόδοξος δεν αφήνει περιθώριο σε κανέναν και ειδικά στο αντίθετο φύλο να τον πλησιάσει. Όταν η Claire (Sylvia Hoeks), μια κληρονόμος που πάσχει από αγοραφοβία, ζητάει τη βοήθεια του, ο Virgil θα αισθανθεί μια ακαταμάχητη έλξη για εκείνη. Το μυστήριο που καλύπτει την πελάτισσα του θα τον παρασύρει σε μια συγκλονιστική περιπέτεια που θα του αλλάξει τη ζωή.
Η Νέα Κινηματογραφική Λέσχη Ηρακλείου προβάλλει σήμερα 21/10/2013 σε 2 προβολές (20.00 και 22.30) στον κινηματογράφο Αστόρια την ταινία «Μετά τον Μάη».
Λίγο έξω από το Παρίσι στις αρχές της δεκαετίας του ’70, ο Ζιλ είναι ένας νέος που τελειώνει το σχολείο και παρασύρεται από την πολιτική και δημιουργική αναταραχή της εποχής. Μέσα από ερωτικές συναντήσεις και καλλιτεχνικές ανακαλύψεις, κάποια στιγμή θα αναγκαστεί να κάνει τις τελικές επιλογές του για να βρει τη θέση του μέσα σε αυτούς τους ανήσυχους καιρούς.
Πριν από το Άμιθβιλ υπήρξε το Χάρισβιλ. Βασισμένη σε πραγματική ιστορία, η ταινία περιγράφει πώς οι διεθνούς φήμης ερευνητές μεταφυσικών γεγονότων, Εντ και Λορέιν Γουόρεν, βοήθησαν μια οικογένεια που στοιχειωνόταν από μια σκοτεινή παρουσία, σε μια απομονωμένη φάρμα. Οι Γουόρεν, αναγκασμένοι να πολεμήσουν μια πανίσχυρη δαιμονική παρουσία, βρίσκονται αντιμέτωποι με την πιο τρομακτική υπόθεση της καριέρας τους.
Υπάρχει συνήθως μια τάση των Βόρειων να
προσεγγίζουν με κυνικότητα και ταυτόχρονα με ψυχραιμία, δύσκολα και σκληρά
θέματα. Ποιος θα ξεχάσει ταινίες όπως το Evilτου 2003, Το Κύμα, κάθε
ταινία του Χάνεκε όπως η Λευκή Κορδέλα,
το Dogvilleτου Τρίερ.
Μοιάζει λες και οι αγαπημένοι μας «ψυχροί» δημιουργοί γνωρίζουν πολύ καλά τι
κουβαλά ο άνθρωπος μέσα του και κάθε φορά κάποιος από αυτούς διαλέγει να μας το
σερβίρει τόσο αριστοτεχνικά και βίαια που μοιάζει να εντυπώνεται στον θεατή σαν
στίγμα. Στην παραπάνω κατηγορία δημιουργών ανήκει και ο σταθερά ανοδικός Τόμας
Βίντερμπέργκ, που μοιάζει να απομένει πια ο καλύτερος Δανός σκηνοθέτης, μιας ο
Τρίερ ασχολείται περισσότερο με ψυχαναλυτικές εμμονές παρά με μια ξεκάθαρη
θεματολογία.
Ο Βίντενμπεργκ δεν είναι καθόλου άγνωστος
για την «βίαιη» σκοπιά και θεματολογία του. Με ταινίες όπως η Οικογενειακή Γιορτή και το Submarinoδιαλέγει πάντα να
κάνει κοντινά και να ξεσκεπάζει αρκετές από τις υποκριτικές, σαδιστικές πτυχές
του ανθρώπου, με έναν τρόπο που κάποιες φορές θυμίζει την στάση του Bergmanαπέναντι στους ήρωες του και στην
συντηρητική βόρεια κοινωνία.
Το εδώ προτεινόμενο Κυνήγι δεν είναι καθόλου μια εύκολη ταινία να περιγράψει κάποιος,
πόσο μαλλον να προσεγγίσει. Η υπόθεση ενός μικρού κοριτσιού που αφήνει υπόνοιες
ότι παρενοχλήθηκε σεξουαλικά από έναν κοντινό της άνθρωπο και η αντίδραση της
μικρής χωρικής κοινότητας απέναντι σε αυτόν, δίνει στον σκηνοθέτη την ευκαιρία
να παραμείνει αιρετικός και «εκδικητικός» θα λέγαμε απέναντι στην ανθρώπινη
αδυναμία να εξαπλώνει με ταχύτητα την οργή της, την προκατάληψη της, την τάση
της να απομονώνει. Αυτό έχει σημασία γιατί ο σκηνοθέτης δείχνει από την αρχή
ποια είναι η αλήθεια αφήνοντας μας «δεμένους» στην καρέκλα μας να
παρακολουθούμε τα πάθη του πρωταγωνιστή, αδύναμος όπως είναι απέναντι σε ένα
ανθρωποφαγικό κρεσέντο μιας κοινωνίας που δεν ακολοθουθει τις ενδείξεις αλλά
καθαρά τις πεποιθήσεις της, όχι τα στοιχεία αλλά το επικαλούμενο συναίσθημα.
Ταυτόχρονα ο Βίντερμπεργκ παραμένει αιρετικός αφού επιλέγει να μην υποτιμά την
παιδική ηλικία, τις ιδιαίτερες ψυχικές διακυμάνσεις της, την αγώνια και τις
ενοχές που αυτή κουβάλα απέναντι στη δύναμη και την εμμονή των μεγάλων.
Η ταινία δεν
αποτελεί καθόλου την εξιστόρηση ενός ευαίσθητου σκανδάλου. Καταδεικνύει τον
τρόπο που κατασκευάζεται ένα στίγμα, που υιοθετείται, που κουβαλιέται
υποσυνείδητα μέσα μας, που συντηρείται εν τέλει. Μα πιο πολύ δείχνει πώς οι άνθρωποι,
μικροί-μεγάλοι, μπορούν να είναι το ίδιο απίστευτα σκληροί, με ένα ταλέντο να
δημιουργούμε δίνες, κακό, μόνο και μόνο επειδή πληγωθήκαμε ή ζητήσαμε κάποιον
να μας ακούσει.
Η Νέα Κινηματογραφική Λέσχη Ηρακλείου προβάλλει σήμερα 14/10/2013 σε 2 προβολές (20.00 και 22.30) στον κινηματογράφο Αστόρια την ταινία «Σώμα με σώμα».
Έχοντας την ευθύνη του μικρού γιου του, ο Αλαίν μετακομίζει στην αδερφή του στην Αντίμπ, όπου γνωρίζει μια όμορφη εκπαιδεύτρια φαλαινών, με την οποία θα δεθεί ακόμη περισσότερο μετά από το σοβαρό ατύχημά της.
Το νέο δράμα του γάλλου σκηνοθέτη, μετά τον «Προφήτη» του 2009.
Ο Χιου Τζάκμαν στο ρόλο του απελπισμένου πατέρα και ο Τζέικ Τζίλενχαλ στο ρόλο του αστυνομικού που έχει αναλάβει την υπόθεση, προσπαθούν με κάθε τρόπο να λύσουν το μυστήριο. Δυστυχώς, όμως το μόνο στοιχείο που έχουν είναι ένα αυτοκίνητο, του οποίου ο οδηγός συλλαμβάνεται αλλά λόγω ανεπαρκών αποδείξεων αφήνεται ελεύθερος. Ο πατέρας της 6χρόνης μικρής, με μοναδικό στόχο να βρει την κόρη του, θα κάνει μία ύστατη προσπάθεια, παίρνοντας το νόμο στα χέρια του.
