Ο Χιου Τζάκμαν στο ρόλο του απελπισμένου πατέρα και ο Τζέικ Τζίλενχαλ στο ρόλο του αστυνομικού που έχει αναλάβει την υπόθεση, προσπαθούν με κάθε τρόπο να λύσουν το μυστήριο. Δυστυχώς, όμως το μόνο στοιχείο που έχουν είναι ένα αυτοκίνητο, του οποίου ο οδηγός συλλαμβάνεται αλλά λόγω ανεπαρκών αποδείξεων αφήνεται ελεύθερος. Ο πατέρας της 6χρόνης μικρής, με μοναδικό στόχο να βρει την κόρη του, θα κάνει μία ύστατη προσπάθεια, παίρνοντας το νόμο στα χέρια του.
Σήμερα Δευτέρα 7 Οκτωβρίου ξεκινάει η 7η σεζόν της Νέας Κινηματογραφικής Λέσχης Ηρακλείου και θα διαρκέσει ως τις 31 Μαρτίου, για δεύτερη συνεχή χρονιά στο κινηματοθέατρο «Αστόρια» CYTA. Το φετινό πρόγραμμα της λέσχης αποτελείται από δύο τμήματα, το γνώριμο τακτικό τμήμα που περιλαμβάνει ως επί το πλείστον ταινίες μυθοπλασίας με προβολές από φιλμ κάθε Δευτέρα στην «Αστόρια», αλλά και το καινούριο πρόγραμμα ταινιών ντοκιμαντέρ που θα παρουσιάζεται κάθε δεύτερη Παρασκευή από DVD στον Κοινωνικό Χώρο των Ιδρυμάτων Καλοκαιρινού με ελεύθερη είσοδο. Έτσι, από τον Οκτώβριο μέχρι τον Μάρτιο, θα προβληθούν συνολικά 35 ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ με ποικίλη θεματολογία.
Το φετινό πρόγραμμα στην «Αστόρια» θα ξεκινήσει σήμερα στις 8:30 και 10:30 με το αριστουργηματικό χολιγουντιανό δικαστικό δράμα «Οι 12 Ένορκοι» («12 Angry Men», 1957) του Σίντνεϊ Λουμέτ με πρωταγωνιστή τον Χένρι Φόντα. Μια σπουδή στο τεκμήριο αθωότητας, στη σχετικότητα της αλήθειας και τη λογική σκέψη, που κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο στο φεστιβάλ Βερολίνου 1957 και ήταν υποψήφια για Όσκαρ Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Σεναρίου 1958.
Όταν οι 12 ένορκοι σε μια δίκη δολοφονίας αποσύρονται για ν’ αποφασίσουν την ετυμηγορία τους, όλοι συμφωνούν έκτος από έναν, ο οποίος πασχίζει να τους μεταπείσει, επικαλούμενος την ανεπάρκεια των ενδείξεων.
Ο βρετανός πλεϊµπόι Τζέιμς Χάντ (Κρις Χέμσγουορθ) και ο μεθοδικός, σπουδαίος, αντίπαλός του, ο Αυστριακός Νίκι Λάουντα (Ντάνιελ Μπρούλ), δεν ήταν απλά δυο από τους καλύτερους οδηγούς όλων των εποχών, αλλά δυο θρυλικά pop είδωλα που κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70 κατάφεραν να μονοπωλήσουν το παγκόσμιο μηχανοκίνητο ενδιαφέρον με τις θρυλικές τους κόντρες, τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικών χώρων. Παρακολουθώντας τις προσωπικές στιγμές της ζωής των δυο σούπερ σταρ, η κάμερα καταγράφει τα όρια της σωματικής και ψυχικής αντοχής τους σε έναν κόσμο χωρίς εύκολες λύσεις και περιθώρια αστοχίας, όπου ένα μικρό και φαινομενικά αμελητέο λάθος μπορεί πανεύκολα να στοιχίσει μια ή και περισσότερες ανθρώπινες ζωές.
Ο Γούντι Άλεν, επιστρέφει με τη νέα του ταινία που αφηγείται την ιστορία μιας πλούσιας Νεοϋορκέζας όπου έπειτα από έναν αποτυχημένο γάμο, προσπαθεί να ανακτήσει την παλιά αίγλη και την άλλοτε λαμπερή της καθημερινότητα.
Την τελευταία χρονιά θα μπορούσαμε να
πούμε πώς ο ιδιαίτερος Κορεάτης δημιουργός Παρκ Τσαν Γουκ βρίσκεται στην
επικαιρότητα για λάθος λόγους, όπως αυτός του ριμέικ του Oldboy από τον Σπάικ Λι. Μπορεί η σφραγίδα που άφησε το
νοσηρό του παραμύθι να έχει μείνει ανεξίτηλη και πια να έχει cultstatus αλλά να που το 2013 ο Κορεάτης με τη διαστροφική ματιά στο πρώτο του
αγγλόφωνο ντεμπούτο παρέδωσε για άλλη μια φορά μαθήματα σκηνοθεσίας και
τρομακτικής οπτικής πάνω στην εκδίκηση(ένα αγαπημένο του θέμα) και στην ενηλικίωση.
Όλα ξεκινούν από μια κηδεία, αυτή του
πατέρα, την ημέρα των 18ων γενεθλίων της Ίντια(με την Mia Wasikowska σε ένα άρρωστο
και αθόρυβο ερμηνευτικό ρόλο που την έφερε ευτυχώς στην επικαιρότητα). Γύρω της
η μητέρα(Νικόλ Κίντμαν και πάλι στα καλύτερα της), ένα τεράστιο κάστρο για
σπίτι, έξω ένα σκοτεινό και δάσος όπου πήγαινε για κυνήγι με τον πατέρα της και
ξαφνικά η έλευση του για χρόνια άγνωστου, μυστηριώδη θείου της και αδερφό του
πατέρα της(OMatthiewGoodeτου Matchpoint).
Πάνω σε αυτή την παλέτα χτίζεται ένα από
τα πιο άριστα σενάρια των τελευταίων ετών από τον πρώην πρωταγωνιστή του PrisonBreak, WentworthMiller. Ένας άνδρας όμοιος αυτού που φεύγει παίρνει τη θέση
του κινούμενος σαν ένα φάντασμα με μυστικά ανάμεσα στις δυο γυναίκες που κάθε
μία προβάλλει πάνω του κάτι από την σαρκική απώλεια του πατέρα. Ξαφνικά ο
μυστηριώδης θείος αλλάζει συμβολικές μορφές, από την αρσενική φιγούρα που
γεμίζει το σπίτι στην αρρενωπή που καταφέρνει και γεμίζει την απελπισία της
μητέρας και την εφηβική κυκλοθυμική περιέργεια της έφηβης κόρης. Και οι δύο τον
διεκδικούν μέσα από μια ψυχεδελική, σχεδόν βουβή βία βλεμμάτων, αγγιγμάτων που
ο Κορεάτης σκηνοθέτης με την άρτια στυλιστικότητα και την άγρια προσέγγιση του
ερωτισμού από το φακό του μετατρέπει σε ένα διαστροφικό παιχνίδι ενηλικίωσης
της έφηβης. Τα πάντα μοιάζουν να μεγεθύνονται: οι ήχοι, οι κόρες των ματιών, το
κατάπιομα ενός κρασιού, όλα μεγεθυμένα μέσα από την αισθητηριακή επανάσταση και
εμμονή της εφηβείας. Από το δάσος που είναι η άγρια ελευθερία και ο μυστικισμός
της αθωότητας η πρωταγωνίστρια αρχίζει να κινείται στα δωμάτια, στους τοίχους
με ακατάληπτους και άγριους,
προβλέψιμους ενήλικες που διεκδικούν κάτι από αυτήν, άλλος την αφοσίωση, τον
ανταγωνισμό και άλλος την διαβολή, την σεξουαλική επαγρύπνηση, την άγρια
εισαγωγή στην ενήλικη ασυναισθησία.
Η ταινία σταδιακά λαμβάνει διαστάσεις
πραγματικού θρίλερ. Ο θείος γίνεται συμβολικά και κυριολεκτικά το χέρι της
έφηβης που μέσα από την εικόνα του ζωντανεύει τον πατέρα της, ένα κυνηγό, για
να πάρει μακριά της ότι απειλητικό υπάρχει για αυτήν, τα αγόρια που την
προσβάλλουν και της φέρονται σεξιστικά, τη μητέρα που την ανταγωνίζεται και
πάντα διεκδικούσε τον πατέρα της από αυτήν. Δεν είναι τυχαίο που κάθε φόνος στη
ταινία γίνεται με ζώνη ένα κατεξοχήν πατρικό σύμβολο βίας για τις κοινωνίες. Ο
Πατέρας «επιστρέφει» (με το επίθετο του Stoker να κλείνει το μάτι στην έννοια του Stalker που σημαίνει διώκτης) αφανίζοντας κάθε απειλή, η σαγήνη του θείου και
ο ενεργοποιημένος ερωτισμός της μητέρας τους κάνουν θελκτικούς και προσιτούς
στην έφηβη διεγείροντας το σώμα της και τις φαντασιώσεις, μεταμορφώνοντας την
σε ενήλικη και εν τέλει σε Γυναίκα επικίνδυνη, ερωτική.
Για τον Παρκ Τσαν Γουκ είναι γνωστό πώς ο
θάνατος είναι πάντα μια μετάβαση. Η ίδια η απώλεια είναι μια μετάβαση σε
κάποιου είδους διαστροφική ελευθερία, και η εφηβεία είναι κι αυτή γεμάτη από
τέτοιες καθορίζοντας πολλές φορές ποιοι θα γίνουμε…
Ο πολωνικής καταγωγής Ρίτσαρντ Κουκλίνσκι επί περίπου 30 χρόνια ζούσε μια διπλή ζωή: ήταν ένας τρυφερός σύζυγος, ένας αφιερωμένος πατέρας και ταυτόχρονα ένας αδίστακτος, κατά συρροή δολοφόνος. Μετά τη σύλληψή του, ο Κουκλίνσκι ομολόγησε ότι είχε σκοτώσει πάνω από 250 άτομα μεταξύ 1954 και 1985, πολλά από τα οποία για λογαριασμό της ιταλοαμερικανικής μαφίας.
Το καλοκαίρι του 2013 ο πρωτοπόρος σκηνοθέτης Τζέι Τζέι Έιμπραμς στήνει τις κάμερες και αποτυπώνει το φετινό κινηματογραφικό γεγονός, φέρνοντάς μας μια εκρηκτική περιπέτεια επικών (και για πρώτη φορά τρισδιάστατων) διαστάσεων που εκτινάσσει το πιο δημοφιλές διαστημικό πλήρωμα, εκείνο του Star Trek Into Darkness. Όταν το πλήρωμα του θρυλικού Enterprise καλείται να επιστρέψει στη Γη, ανακαλύπτει πως μια απίστευτα τρομοκρατική δύναμη που εδρεύει στην ίδια την οργάνωσή τους, απειλεί τον κόσμο με πλήρη καταστροφή. Έχοντας, ταυτόχρονα, και προσωπικά ζητήματα να λύσει, ο Κυβερνήτης Κερκ αναλαμβάνει επικεφαλής ενός ανθρωποκυνηγητού σε έναν εμπόλεμο κόσμο για να σταματήσει ένα άτομο - όπλο μαζικής καταστροφής. Καθώς οι ήρωες μας εμπλέκονται σε ένα στρατηγικό παιχνίδι ζωής και θανάτου, η αγάπη θα αμφισβητηθεί, φιλίες θα καταστραφούν και θυσίες θα πρέπει να γίνουν από τη μόνη οικογένεια που γνώρισε ποτέ ο Κερκ: το ίδιο το πλήρωμά του. Space:The Final Frontier.
